خرداد ۳۱۱۳۹۱
 

ویوی کلینیک

      -کلینیک تخصصی روان درمانی و مشاوره دکتر دارابی با کادری مجرب خدمات زیر را ارائه میدهد:

                                                                         

رواندرمانی ناراحتیهای روانی با آخرین متدها و نظریه های رواندرمانی و هیپنوتیزم درمانی.

-مشاوره ازدواج و خانواده و مشاوره قبل از ازدواج با اجرای تستهای پیشرفته شخصیت(تستهای pd ، نئو و انیاگرام).

-مشاوره و رواندرمانی کودکان.

-اجرای تستهای شخصیت،استعداد و هوش.

-مشاوره تحصیلی و شغلی.

-مشاوره و روان درمانی نوجوانان برای گذر از بحران هویت و سایر مشکلات مربوط به ایام نوجوانی.

مشاوره  از سراسر ایران و کشورهای دیگر به روش تلفنی و بعد در صورت نیاز مراجعه حضوری(هماهنگی با نوبت قبلی).
کانال تلگرام
dr_darabi@

                                                                        “رزرو نوبت همه روزه به جز ایام تعطیل از ساعت ۱۴ تا ۲۰”

*بعد از رزرو کردن نوبت ،یک روز قبل با شما تماس گرفته میشود.اگر به هر دلیل از مراجعه در زمان تعیین شده معذور هستید،قبلا به منشی اطلاع دهید تا این وقت به مراجع دیگری اختصاص یابد،چون مراجعان زیادی در لیست انتظار هستند.

====

*چنانچه در خصوص وقت ملاقات با شما تماسی  گرفته نشد،تلفنی پی گیری نمایید،احتمالا منشی کلینیک موفق به بر قراری تماس با شما نشده است.

====

*توجه:

به مراجعین سایر شهرهای ایران  که قصد مشاوره و رواندرمانی دارند،پیشنهاد می شود قبل از مراجعه حضوری، تقاضای مشاوره تلفنی داشته باشند تا در صورت نیاز ،حضوری مراجعه نمایند ، شرایط مشاوره تلفنی را از منشی جویا شوید.

==================

آدرس کلینیک:

تهران – آریاشهر- بلوار آیت ا… کاشانی – روبروی بانک شهر-(روبروی بوستان زنبق)- مجتمع افرا-طبقه دو – واحد ۲۱۲

تلفن کلینیک: ۴۴۰۳۰۷۱۹ 

==============

کلمات کلیدی:روانشناس بالینی در تهران،روانشناس در تهران، رواندرمانی افسردگی،مشاوره خانواده ،مشاور خانواده در غرب تهران،روانشناس خوب در تهران،روانشناس بالینی خوب،بهترین دکتر روانشناس و روانکاو،بهترین متخصص روانشناسی،مشاوره طلاق،بهترین  مشاور در غرب تهران.تلفن روانشناس در تهران.روانشناس بالینی در تهران،روانشناس در تهران، رواندرمانی افسردگی،مشاوره خانواده ،مشاور خانواده در غرب تهران،روانشناس خوب در تهران،روانشناس بالینی خوب،بهترین دکتر روانشناس و روانکاو،بهترین متخصص روانشناسی،مشاوره طلاق،بهترین  مشاور در غرب تهران.تلفن روانشناس در تهران.روانشناس بالینی در تهران،روانشناس در تهران، رواندرمانی افسردگی،مشاوره خانواده ،مشاور خانواده در غرب تهران،روانشناس خوب در تهران،روانشناس بالینی خوب،بهترین دکتر روانشناس و روانکاو،بهترین متخصص روانشناسی،مشاوره طلاق،بهترین  مشاور در غرب تهران.تلفن روانشناس در تهران.روانشناس بالینی در تهران،روانشناس در تهران، رواندرمانی افسردگی،مشاوره خانواده ،مشاور خانواده در غرب تهران،روانشناس خوب در تهران،روانشناس بالینی خوب،بهترین دکتر روانشناس و روانکاو،بهترین متخصص روانشناسی،مشاوره طلاق،بهترین  مشاور در غرب تهران.تلفن روانشناس در تهران.

مشاهده آدرس روی نقشه تهران بزرگ.

کانال=dr_darabi@

تیر ۲۵۱۳۹۷
 

افکار منفی ماندگار یکی از متداول‌ترین علائم اختلال اضطراب است. اضطراب باعث می‌شود به هیچ ترتیب نتوانید از تمرکز روی چیزهایی که دوست ندارید رها شوید. به‌ندرت پیش می آید که این افکار مثبت باشند و معمولاً یا  به ترس‌هایتان وابسته هستند یا به احساساتتان و در بسیاری از موارد وجود این فکرها به نوبه‌ی خود باعث اضطراب بیشتر و منجر به وسواس بیشتر می‌شود.

افکار وسواسی یکی از نشانه‌های مهم اختلال وسواسی-جبری (OCD) است ولی انواعی از افکار «وسواسی» در انواع مختلف اختلالات مربوط به اضطراب وجود دارد که ممکن است منجر به تشخیص اختلال وسواسی-جبری نشوند. در زیر به نمونه‌هایی از این افکار وسواسی و تاثیرات آنها می‌پردازیم.

همه‌ی انواع اضطراب‌ها می‌توانند منجر به افکار وسواسی شوند.

«وسواس» یعنی نمی‌توانید روی چیزی به جز یک موضوع خاص تمرکز کنید و هرقدر هم که تلاش کنید، نخواهید توانست حواس خودتان را از آن موضوع پرت کنید. افراد زیادی بدون اینکه به اختلالات اضطراب مبتلا باشند، دچار این افکار هستند. به‌عنوان مثال، عشق زمان دبیرستانتان ممکن است به یک فکر وسواسی برایتان تبدیل شده باشد چون این تنها چیزی است که می‌توانید به‌ آن فکر کنید.ولی وقتی این افکار منفی باشند و در شما ایجاد استرس و اضطراب کند،  احتمال اینکه دچار اختلالات اضطرابی باشید زیاد است.

وسواس‌های ناشی از اختلال وسواسی-جبری

فردی که اختلال وسواسی-جبری برایش تشخیص داده شده، حتماً می‌بایست دچار افکار وسواسی هم باشد. این افکار وسواسی اغلب خشن، جن سی و ترسناک هستند. این فکر ممکن است برحسب موقعیت تغییر کند ولی وقتی وارد ذهنتان می‌شوند، هر کاری می‌کنید که از شرشان خلاص شوید موفق نمی شوید!!

بعضی از نمونه‌های افکار وسواسی عبارتند از،

  • ترس از بیمار شدن.
  • تصور ناراحت کردن عزیزان.
  • تمرکز بر نوعی عمل جن سی خشونت‌آمیز (با کسی که می‌شناسید یا غریبه‌ها).
  • نیاز به سازماندهی یا تقارن.
  • نگرانی برای مسائل پیش‌پاافتاده (مثلاً در را قفل کردم یا نه؟).

   دقت کنید که بعضی از این موارد منفی‌تر از بقیه هستند. بعضی از آنها حتی شامل خیال‌پردازی‌های ناخواسته از جنایت، قتل و تجاوز هم می‌شوند ولی بعضی‌هایشان افکاری خیلی ساده هستند مثل اینکه آیا زیر گاز را خاموش کرده‌اید یا نه. ولی وجه اشتراک همه‌ی اینها این است که این افکار ناراحتی و عذابی شدید ایجاد می‌کنند و وقتی این فکرها وارد ذهن کسی می‌شوند، بیرون انداختن آن تقریباً غیرممکن می‌شود.همین عامل ایجاد اجبار و اضطرار می‌کند. جبرها اعمالی هستند که فرد برای کاهش افکار وسواسی خود انجام می‌دهد. وقتی فرد از میکرب‌ها می‌ترسد، آنوقت لازم است که دست‌هایش را بشوید. وقتی فرد از بسته بودن یا نبودن در می‌ترسد، آن‌وقت مجبور می‌شود آن را سه بار یا بیشتر قفل کند تا خیالش راحت شود. آنهایی که از چیزی خشونت‌آمیز یا جن سی می‌ترسند ممکن است هر عادتی پیدا کنند که باعث کاهش این فکر شود.

خیلی مهم است که به خاطر داشته باشید اضطراب  موجب بروز این افکار منفی می‌شود به گونه ای که اضطراب شیمی مغز شما را تغییر می‌دهد و باعث می‌شود  که متمرکز شدن روی چیزهای مثبت یا آینده برایتان دشوار شود. بنابراین ،اینکه نمی‌توانید حواستان را از آن فکر پرت کنید تقصیر خودتان نیست.هر چه بیشتر سعی کنید متوقفشان کنید کمتر موفق میشوید.

تحقیقات و مطالعات علمی متعددی نشان داده‌اند اگر  سخت تلاش کنید به چیزی فکر نکنید باعث می‌شود حتی بیشتر به آن فکر کنید. دلیلش این است که مغز پیوسته آن فکر را به شما یادآور می‌شود تا به شما یادآوری کند که نباید به آن فکر کنید. همین باعث می‌شود به سادگی نتوانید از شر آن فکر خلاص شوید.

   درمان

درمان وسواس شامل دارو درمانی و رواندرمانی است.اگر بیمار به رواندرمانی یعنی متدهای رواندرمانی که توسط روانشناس انجام میشود ،پاسخ بدهد، به دارو درمانی نیازی نیست.اما اگر روشهای رواندرمانی برای درمان کافی نبود بیمار باید به یک روانپزشک معرفی شود تا از دارو هم استفاده کند.

=========

کلمات کلیدی:وسواس،درمان وسواس،وسواس فکری و وسواس عملی،دکتر روانشناس برای درمان وسواس،روانشناس بالینی،رواندرمانی وسواس،دارو درمانی وسواس فکری-عملی.وسواس،درمان وسواس،وسواس فکری و وسواس عملی،دکتر روانشناس برای درمان وسواس،روانشناس بالینی،رواندرمانی وسواس،دارو درمانی وسواس فکری-عملی.وسواس،درمان وسواس،وسواس فکری و وسواس عملی،دکتر روانشناس برای درمان وسواس،روانشناس بالینی،رواندرمانی وسواس،دارو درمانی وسواس فکری-عملی.

تیر ۱۶۱۳۹۷
 

خودبیمارانگاری یا هیپوکندریا ترس مداوم از داشتن یک بیماری‌ جدی است. فرد مبتلا به این اختلال معمولاً حس‌های عادی، عملکردهای طبیعی بدن و علائم بسیار جزئی را نشانه‌ی یک بیماری جدی تلقی می‌کند. به‌عنوان مثال، فرد ممکن است بترسد که صداهای عادی گوارش، عرق کردن یا ایجاد یک لکه روی پوست نشانه‌های یک بیماری خطرناک باشد.

فرد مبتلا به خودبیمارانگاری ممکن است به طور خاص نسبت به یکی از اعضا یا دستگاه‌های بدن حساس و نگران شود، مثل دستگاه گوارش یا دستگاه قلبی-عروقی. اطمینان‌دهی دکتر و حتا آزمایش‌های کامل پزشکی هم حتا گاهی باعث از بین رفتن ترس‌های فرد نمی‌شود. یا اگر هم این ترس‌ها را از بین ببرد، چند روز بعد نگرانی‌های دیگری سراغش می‌آیند.

افراد مبتلا به این اختلال به طور کلی دچار توهمات جسمی نمی‌شوند (تصوراتی از سلامتی که جدا از واقعیت باشند). یکی از جنبه‌های این اختلال این است که اضطراب سلامتی آنقدر زیاد است که اطمینان‌دهی فقط تسکین موقتی خواهد داشت. بیماران ممکن است بپذیرند که ترس‌هایشان افراطی است ولی نمی‌پذیرند که پزشک به آنها اطمینان داده که مشکلی ندارند.

تحقیقات مربوط به شیوع هیپوکندریا نسبت به تحقیقات انجام‌گرفته بر روی سایر اختلالات ذهنی  کمتر است. بهترین آمار نشان می‌دهد که ۴ تا ۵ درصد از بیماران در مطب‌های پزشکی عمومی دچار هیپوکندریا هستند. ۱۰ درصد دیگر از آنهاعلائمی از هیپوکندریا دارند و به طور کامل به این اختلال مبتلا نیستند.

در موارد حاد هیپوکندریا فرد تمایل دارد از یک پزشک به پزشک دیگر برود، در جستجوی پزشکی که بیماری او را تایید کند. بیمار و پزشکان ممکن است خسته و عصبانی شوند. جستجوی پیوسته برای بیماری‌هایی که در فرد وجود ندارند باعث می‌شود معمولاً برای بیماری‌های واقعی که برای او اتفاق می‌افتد تحت مراقبت لازم قرار نگیرد.

هیپوکندریا به طریقی شبیه به وسواس فکری-عملی است. درواقع بعضی محققان آن را اختلالی مرتبط می‌دانند. فرد به طور وسواسی درگیر افکار مربوط به بیماری می‌شود و برای از بین رفتن ترسش احساس می‌کند مجبور است کارهایی انجام دهد (احساس وجود توده در بدنش می‌کند، درمورد آن تحقیق می‌کند، پیش دکتر می‌رود).

افراد مبتلا به همین اختلال در گذشته یک بیماری جدی داشته‌اند، معمولاً در دوران کودکی. خودبیمارانگاری اغلب در جوانی شروع می‌شود و ممکن است سالها در فرد باقی بماند. ولی ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد و هم برای خانم‌ها و هم آقایان پیش می‌آید. علائم این مشکل بعد از یک اتفاق استرس‌زا مثل مرگ یکی از عزیزان، حادتر می‌شود.

بااینکه بیماری‌ها اغلب با ناراحتی همراه‌اند ولی می‌توانند فوایدی هم داشته باشند، مثل رهایی از مسئولیت‌ها و توجه و مراقبت اعضای خانواده، دوستان و پزشکان. افراد مبتلا به هیپوکندریا اغلب تحت‌تاثیر این مزایای بیماری هستند، هرچند خودشان هم گاهی نسبت به آن آگاهی ندارند.

در بعضی موارد فرد برای رسیدن به هدفی ممکن است وانمود به بیمار بودن کند، مثل به دست آوردن یک دارو یا سود مالی یا انجام ندادن کاری یا رها شدن از مسئولیتی. در مواردی که فرد آگاهانه در پی به دست آوردن چنین امتیازهایی باشد، وضعیت او تمارض است. هیپوکندریا تمارض کردن نیست. در هیپوکندریا بیمار وانمود به مریض بودن نمی کند، بلکه باور دارد که بیماری او واقعی است و واقعاً آن را احساس می‌کند.

درمان:درمان این بیماری بعد از مصاحبه بالینی و اجرای تستهای آسیب شناسی تدوین میشود.معمولا این بیماران دارای اضطراب و افسردگی هم هستند که برای درمان آن باید اقدام جدی انجام شود.لذا درمان باید سه هدف داشته باشد.۱-درمان اضطراب بیمار. ۲-درمان افسردگی. ۳-درمان افکار وسواسی مرتبط با این اختلال.لذا رواندرمانی در ابعاد هیپنوتراپی،شناخت درمانی و مایندفولنس میتواند مشکل را حل کند.در صورت عدم بهبودی بیماری باید به دارو متوصل شد.لذا درمان بیماری هیپوکندریا باید توسط یک روانشناس بالینی خوب و باتجربه و یک روانشناس حاذق و متخصص در روانشناسی بالینی انجام شود،زیرا درمان این بیماری کار هر روانشناسی نیست و این بیماران مقاوت شدیدی دارند.

============

کلمات کلیدی=هیپوکندریا-خودبیمارانگاری-درمان هیپوکندریازیس-درمان خودبیمار انگاری-رواندرمانی خودبیمارانگاری.دکتر روانشناس برای درمان بیماری خودبیمارانگاری.متخصص روانشناسی در درمان خودبیمارانگاری.بهترین روانشناس در درمان هایپوکندریا.بهترین دکتر روانشناس در درمان خودبیمارانگاری یا هیپوکندریازیس.تلفن روانشناس برای درمان بیماری هیپوکندریا.

تیر ۱۴۱۳۹۷
 

 

اضطراب یکی از شایعترین  بیماریهای روانی است و میتوان گفت شایعترین بیماری روانی است.

اضطراب چیست؟

میتوان به زبانی ساده اضطراب را اینگونه تعریف کرد،اضطراب عبارت است از دلهره و دلشوره و ترس مبهم.در حالت اضطراب بیمار نگران است و مهمترین ویژگی اضطراب ترس از آینده است.بیمار از هر چیزی که به آینده مربوط میشود میترسد و نگران است.مثلا امتحان دارد و میترسد که مبادا در امتحان موفق نباشد،میخواهد به مسافرت برود و میترسد مبادا تصادف کند و آسیب ببیند،پرواز دارد و میترسد مبادا هواپیما سقوط کند .البته این نگرانی در مورد نزدیکان و عزیزانش نیز وجود دارد.

اضطراب دارای علائم اصلی زیر است:

۱-بیقرار بودن و آرام نبودن.

۲-عدم تمرکز فکر یا حواسپرتی.

۳-نگرانی غلو آمیز در مورد اتفاقات احتمالی در آینده.

۴-تکرر ادرار در حالت اضطراب شدید.

۵-تعرق یا عرق کردن بدن خصوصا در کف دستها.

۶-گوش به زنگ بودن(hypervijilance).

۷-تحریک پذیری بالا و زود عصبانی شدن.

و …

اگر بیشتر علائم بالا را داشته اید حتما به بیماری اضطراب مبتلا هستید و باید برای درمان به روانشناس بالینی مراجعه کنید.

تفاوت اضطراب با استرس:

استرس یا فشار روانی به فشارهای زندگی اطلاق میشود.بیکاری،مشکل با همسر و درگیریهای شغلی و خانوادگی،بدهکاری،بیمار شدن و …همگی استرس محسوب میشود.بیماری اضطراب و سایر بیماریهای روانی هم استرس و فشار روانی محسوب میشود.پس استرس همان اضطراب نیست ولی میتواند به اضطراب منجر شود و اضطراب هم نوعی استرس هست.

       علت اضطراب:

وجود کودکیهای سخت و پر استرس در جو خانواده،آمادگی سرشتی و مغزی برای اضطراب یا زمینه های بیولوژیک و یا وجود باورهای غلط و خطاهای شناختی از علل مهم این اختلال است.

     اضطراب و بیماریهای جسمانی:

اضطراب به دلیل تحریک سیستم عصبی سمپاتیک میتواند بیماریهای جسمانی هم تولید کند که به بیماریهای سایکوسوماتیک مشهور است.بیماریهای قلبی،بیماریهای گوارشی مثل زخم معده و التهاب روده یا کولون و در نهایت زخم روده،انواع بیماریهای پوستی و …

       درمان:    

  درمان اضطراب در درجه اول رواندرمانی توسط یک روانشناس درمانی یا بالینی است.اگر شدت اضطراب بسیار بالا و شدید باشد با توجه به تشخیص بالینی روانشناس بیمار به روانپزشک ارجاع داده خواهد شد.با توجه به علت اضطراب ، برنامه درمانی توسط روانشناس تدوین میشود.یکی از بهترین روشهای درمان اضطراب و استرس هیپنوتیزم است.هیپنوتیزم یعنی اوج آرامش یا آرامش عمیق در عین هشیاری(به نوشته های اینجانب در همین وبسایت در خصوص هیپنوتیزم مراجعه کنید).

========================

کلمات کلیدی= اضطراب،اختلال اضطراب،درمان اضطراب،هیپنوتیزم درمانی اضطراب،درمان اضطراب با هیپنوتیزم،دکتر روانشناس در درمان اضطراب. اضطراب،اختلال اضطراب،درمان اضطراب،هیپنوتیزم درمانی اضطراب،درمان اضطراب با هیپنوتیزم،دکتر روانشناس در درمان اضطراب. اضطراب،اختلال اضطراب،درمان اضطراب،هیپنوتیزم درمانی اضطراب،درمان اضطراب با هیپنوتیزم،دکتر روانشناس در درمان اضطراب. اضطراب،اختلال اضطراب،درمان اضطراب،هیپنوتیزم درمانی اضطراب،درمان اضطراب با هیپنوتیزم،دکتر روانشناس در درمان اضطراب.

تیر ۱۴۱۳۹۷
 
● ۵ باور اشتباه درباره هیپنوتیزم
     هیپنوتیزم و هیپنوتیزم درمانی با وجود سابقه علمی طولانی ، هنوز آنگونه که باید در بین مردم ایران شناخته شده نیست و بسیاری از مردم تصورات اشتباه و نادرستی در مورد هیپنوتیزم دارند.به قول استادم در هیپنوتیزم(دکتر ساعد احمدی)هیپنوتیزم یک علم مظلوم در بین دانش بشری هست چون در مورد آن باورهای نادرستی بیان میشود.در زیر بعضی از این باورها ارائه میشود.

۱ ـ فکر اشتباه اول در مورد هیپنوتیزم،شخص هیپنوتیزم شده ممکن است دیگر از خواب مصنوعی که در آن فرورفته، بیرون نیاید!!. این یکی از باورهایی است که افراد را از انجام هیپنوتیزم می ترساند. در حالی که این چنین نیست و حتی در صورت ترک فرد هیپنوتیزم شده توسط فرد هیپنوتیزم کننده، فرد به خواب می رود و بعد از مدتی بیدار می شود.


۲ ـ فکر غلط دوم،در هیپنوتیزم، فرد هر رفتاری که به او دستور داده می شود، اجرا می کند و هر سوالی را که از او پرسیده می شود، پاسخ می دهد!!. این چنین نیست، فرد در هیپنوتیزم تنها رفتارهایی را انجام می دهد که با اصول اخلاقی و اعتقادی او همخوانی داشته باشد و سوالاتی را جواب می دهد که پاسخش را می داند و با اعتقادات او متضاد نیست.


۳ ـ فکر غلط سوم،همه افراد را می توان هیپنوتیزم کرد!!.بر اساس تحقیقات روان شناسان حدود ۵ تا ۱۰ درصد مردم را هیپنوتیزم کنندگان متبحر نمی توانند هیپنوتیزم کنند و بقیه مردم به درجات متفاوت هیپنوتیزم پذیرند.


۴ ـفکر اشتباه سوم، می گویند افرادی که بسیار هیپنوتیزم پذیرند در موقعیت های اجتماعی دیگر نیز بسیار تلقین پذیر یا تسلیم پذیر هستند!!. اما یافته های پژوهشی نشان می دهد که چنین نیست.


۵ ـ فکر اشتباه پنجم،از طریق هیپنوتیزم و بدون نیاز به راهبردهای درمانی می توان اختلالات روانی را درمان کرد!!. هیپنوتیزم تنها یک وسیله است که به روانکاوان، روان شناسان و روانپزشکان برای دستیابی به بخش ناهوشیار ذهن فرد که موجب اختلال او شده است، کمک می کند و درمان با بررسی و به چالش کشیدن این موارد که فرد از آنها آگاه نیست و ارائه راهبردهای درمانی، امکان پذیر است.در کتاب هیپنوتیزم در رواندرمانی تالیف دکتر دارابی آمده است که هیپنوتیزم به تنهایی و بدون استفاده از رواندرمانی، درمان ماندگاری نخواهد بود.
منبع:کتاب هیپنوتیزم در رواندرمانی تالیف دکتر جعفر دارابی،نشر پیدایش تهران.و وبسایت کانون مشاوران.
 
==========
کلمات کلیدی=یپنوتیزهم،باورهای غلط و اشتباه در مورد هیپنوتیزم،هیپنوتیزم درمانی،متخصص هیپنوتیزم،دکتر هیپنوتیزم،درمان اختلالات روانی با هیپنوتیزم.یپنوتیزهم،باورهای غلط و اشتباه در مورد هیپنوتیزم،هیپنوتیزم درمانی،متخصص هیپنوتیزم،دکتر هیپنوتیزم،درمان اختلالات روانی با هیپنوتیزم.یپنوتیزهم،باورهای غلط و اشتباه در مورد هیپنوتیزم،هیپنوتیزم درمانی،متخصص هیپنوتیزم،دکتر هیپنوتیزم،درمان اختلالات روانی با هیپنوتیزم.
خرداد ۰۳۱۳۹۷
 

 

 
این سوال همیشه مطرح بوده و هست که ما چه زمانی باید به روانشناس مراجعه کنیم.آیا مراجعه به روانشناس امر ضروری است.علم روانشناسی بسیار گسترده و وسیع است و علم روانشناسی در زمانی کوتاه یعنی یک قرن و اندی که از پیداش آن میگذرد به رشته های زیادی تقسیم شده است.امروزه روانشناسی به رشته های زیادی تقسیم شده است مثل روانشناسی بالینی،روانشناسی تجربی،روانشناسی اجتماعی،روانشناسی تربیتی،روانشناسی تحولی،روانشناسی مدیریت و … .بنابر این با توجه به نوع مشکل باید به روانشناس خاصی که در رشته خاصی تبحر و تجربه دارد مراجعه کرد.اگر مشکل شما رفتارهای کودکتان هست باید به روانشناس کودک مراجعه کنید،اگر مشکل شما افسردگی و مشکلات دیگر روانی است باید به یک روانشناس بالینی یا درمانی مراجعه کنید.
   ولی هدف این مقاله این است که چه زمانی باید به یک روانشناس درمانی یا بالینی مراجعه کرد؟مراجعه به روانشناس هزاران دلیل و نشانه دارد که در اینجا نمونه هایی از آن ارائه میشود.اگر مشکلات شما موارد زیر است باید به روانشناس درمانی یا رواندرمانگر مراجعه کنید:
 
1-اگر احساس غم و اندوه میکنید و مدتهای زیادی از این مشکل میگذرد و حل نشده باقی مانده است.دست و دلتان به کار نمیرود و بی انگیزه هستید و چیزی شما را خوشحال نمیکند(افسردگی).
 
2-اگر احساس میکنید دلشوره دارید و همواره بی دلیل نگران هستید و توجهتان بیشتر معطوف به آینده هست و نگران آینده هستید،زود از کوره به در میروید و عصبانی میشوید(اضطراب).
 
3-اگر رفتارهای تکراری و افکار تکراری دارید که ناراحتتان میکند(وسواس).
 
4-اگر از چیزهایی میترسید که در عرف جامعه ترسناک نیست مثل ترس از پرنده و گربه و مانند آن و یا از مکانهای باز و بسته میترسید(فوبیا).
 
5-اگر ناگهان دچار حمله های جسمانی میشوید و احساس مرگ قریب الوقوع میکنید و شدیدا وحشتزده شده و اضطراب شدیدی را تجربه میکنید(پانیک).
 
6-اگر خودتان را نسبت به دیگران پایین تر احساس میکنید و احساس خودکم بینی دارید(عزت نفس پایین).
 
6-اگر در برخورد با مشکلات و چالشهای زندگی احساس میکنید از پس آن بر نمی آیید و این احساس در اکثر فعالیتها وجود دارد و به مدت طولانی ادامه دارد و با گذشت زمان بدتر میشود(ضعف اعتماد به نفس).
 
7-اگر در رابطه با همسر خود یا نامزد خود مشکلاتی دارید که نتوانسته اید آنها را حل کنید(مشکلات زوجی).
 
8-اگر مشکلات شخصیتی مثل بدبینی زیاد،خودخواهی و خودشیفتگی،گوشه گیری از جمع،بی ثباتی در رفتارتان و تمایل به جلب توجه زیادی دارید(اختلالات شخصیت).
9-زمانی که صاحب فرزند میشویم و برای یادگرفتن و مشاوره در خصوص تربیت و رفتار فرزند خودمان نیاز به آگاهی بیشتری داریم.
 
10-زمانی که قصد ازدواج داریم و  لازم است برای آگاهی از معیارهای ازدواج و تصمیم درست در خصوص انتخاب همسر آینده و آگاهی از سلامت روانی و شخصیتی خود به روانشناس خوب و با تجربه مراجعه کنیم.
و …  .
 
این موارد نمونه های اصلی از دلیل مراجعه به یک روانشناس درمانی است.البته موارد مراجعه به روانشناس بسیار وسیع و گسترده است که موارد فوق نمونه هایی از دلایل مراجعه به روانشناس است.
 
دکتر دارابی(روانشناس بالینی و استاد دانشگاه).
 
 
===========================
 
کلمات کلیدی =مراجعه به روانشناس،چه زمانی باید به روانشناس مراجعه کرد؟.بهترین زمان برای مراجعه به روانشناس چه زمانی هست؟به چه دلیل باید باید به روانشناس مراجعه کرد؟چرا باید به روانشناس مراجعه کرد؟بهترین زمان برای مراجعه به روانشناس.